تصویر-هدر-پیشرفت‌ امید زندگی استرالیا

پیشرفت‌های امید به زندگی در استرالیا طی ۱۲۵ سال گذشته

مانند بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، امید به زندگی در بدو تولد در استرالیا از ۱۲۵ سال پیش افزایش قابل‌ملاحظه‌ای داشته است. کاهش بسیاری در میزان مرگ‌ومیر، به‌ویژه در نوزادان، و تغییرات شیوع الگوهای بیماری، به افزایش جمعیت استرالیا و طولانی‌تر شدن سن ثبت‌شده کمک کرده است. درحالی‌که امید به زندگی در هنگام تولد در استرالیا در رکورد بالا است، میزان عمر افراد با سن، جنس، دوره زمانی و دولت و قلمرو تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای دارد.

این مقاله به بررسی پیشرفت‌های تخمین امید به زندگی در طول زمان با سن، جنس و جغرافیا با استفاده از داده‌های ABS می‌پردازد. تغییرات در میزان مرگ‌ومیر و الگوهای بیماری طی قرن مورداستفاده قرار می‌گیرد تا از تجزیه‌وتحلیل آن‌ها در بروز رسانی اطلاعات استفاده شود. مجموع شاخص‌ها و معیارهای زندگی در هنگام تولد و تخمین‌های احتمالی امید به زندگی که در این مقاله ارائه‌شده است از جداول زندگی تولیدشده توسط سیستم ABS بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۲۰۱۵ در نظر گرفته‌شده.

انتظار می‌رود فردی که در سال ۲۰۱۵ میلادی متولدشده است، بین ۳۳٫۲ سال و ۳۳٫۷ سال بیشتر از فردی در سال ۱۸۹۰ متولدشده زندگی کند. در کشور استرالیا امید به زندگی از ۴۷٫۲ سال به ۴/۸۰ سال برای مردان و از ۵۰٫۸ سال به ۸۴٫۵ سال برای زنان افزایش‌یافته است.

جدول ۱: مجموع و میانگین افزایش امید به زندگی، ۱۸۹۰-۲۰۱۵، استرالیا

 

Females (years) Males (years) Year
Average  totalAveragetotal
۰٫۴۸۰٫۴۸۱۸۹۰-۱۹۱۰
۰٫۳۸٫۳۰٫۳۸٫۳۱۹۱۰-۱۹۳۴
۰٫۳۵٫۶۰٫۲۳٫۷۱۹۳۴-۱۹۵۵
۰٫۲۳٫۸۰٫۱۲٫۴۱۹۵۵-۱۹۷۷
۰٫۱۴٫۷۰٫۳۶۱۹۷۷-۱۹۹۷
۰٫۲۳٫۳۰٫۳۴٫۸۱۹۹۷-۲۰۱۵
۰٫۳۳۳٫۷۰٫۳۳۳٫۲۱۸۹۰-۲۰۱۵

مطالب مندرج در جداول زندگی فوق در فواصل منظم برای استرالیا تهیه‌شده است که در طول جنگ جهانی اول و دوم قادر به ارائه اطلاعات دقیقی نیست. بنابراین، جداول زندگی انتخاب‌شده برای به دست آوردن اطلاعات تقریباً مشابه فواصل بین دوره‌های زمانی به‌صورت اهداف تحلیلی انتخاب‌شده‌اند. بالاترین اطلاعات مرتبط با شاخص امید به زندگی در هنگام تولد در سال‌های ۱۹۱۸-۱۹۹۰ و ۱۹۳۴-۱۹۱۰ ثبت شد، درحالی‌که هر دو مرد و زن درمجموع ۰٫۸ سال زندگی را به دست آوردند. با توجه به ۱۲۵ سال گذشته، بالاترین میانگین سالانه افزایش ۰٫۴ ساله در سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰ رخ‌داده است. پس‌ازاین دوره، مردان و زنان در طول عمر و زندگی تا سال ۱۹۳۴-۱۹۵۵، شاخص خود را حفظ کردند، بدین ترتیب شاخص پس‌ازآن از ۸٫۳ سال به ۳٫۷ سال برای مردان و از ۸٫۳ سال به ۵٫۶ سال برای زنان کاهش یافت. امید به زندگی در طول سال‌های ۱۹۷-۱۹۵۵ همچنان کاهش یافت، درحالی‌که کل شاخص‌ها از ۷/۳ سال به ۴/۲ سال برای مردان و از ۵/۶ سال به ۳/۸ برای زنان کاهش می‌یافت.

در طی این دوره، علل مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی (ازجمله بیماری‌های قلبی و سکته مغزی) و سرطان ریه افزایش‌یافته است که به‌شدت به کاهش میزان موفقیت در امید به زندگی کمک می‌کند . عوامل اصلی افزایش خطر بیماری قلبی عروقی و سرطان ریه عبارت‌اند از: فشارخون بالا، کلسترول بالا در خون، عوامل رژیم غذایی (به‌ویژه چربی اشباع‌شده و نمک رژیم غذایی) و سیگار کشیدن .

بهبود در امید به زندگی برای مردان پس از جنگ دوباره افزایش یافت، درحالی‌که درآمد کلی از ۲٫۴ سال در ۱۹۵۵-۱۹۷۷ به ۶٫۰ سال در سال ۱۹۷۷-۱۹۹۷ افزایش یافت. دستمزد برای خانم‌ها فقط از ۳/۸ به ۴/۷ سال بیش از همان دوره افزایش‌یافته است. دستاوردهای بزرگ‌تر در تخمین امید به زندگی برای مردان و زنان در نیمه دوم قرن بیستم به کاهش مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی و سرطان ریه در مردان منجر شده است، که به‌طور ناشی از عوامل اجتماعی و سبک زندگی مانند رژیم غذایی و ضدعفونی ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی، و نیز راهبردهای پیشگیری و درمان پیشرفته بیماری قلبی عروقی.

امید به زندگی بر اساس سن

یکی از قابل‌توجه‌ترین ویژگی‌های مرگ‌ومیر قرن بیستم، تغییر سنی است که در آن مرگ‌ومیر رخ می‌دهد. این تغییرات برای کودکان و سالمندان بزرگ بوده است. در نیمه اول قرن بیستم، بیشترین دست آورد در کاهش میزان مرگ‌ومیر نوزادان، کودکان زیر ۵ سال و زنان جوان در سن کودکی صورت گرفته است. در مقابل، در نیمه دوم قرن، میزان مرگ‌ومیر در میان افراد مسن بیشترین کاهش را داشته است.

نوزادان

در طی سال‌های ۱۸۹۰ تا ۲۰۱۵، امید به زندگی در تمام سنین بهبودیافته است. بااین‌حال، میزان مرگ‌ومیر پایین نوزادان بیشترین بهبود را داشته است. نوزادان پسر ۲/۲۴۰ درصد از میزان امید به زندگی در این دوره را به دست آوردند و نوزادان دختر ۲۸٫۲ درصد (جداول ۱ و ۲ در این ضمیمه).  طی سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۵، میزان مرگ‌ومیر به‌طور متوسط بین مردان ۴٫۲٪ و برای زنان ۴٫۴٪ کاهش‌یافته است.  به‌طورکلی روند این تغییرات، نشان‌دهنده کاهش میزان مرگ‌ومیر نوزادان در استرالیا طی ۱۲۵ سال گذشته بوده است.

مرگ‌ومیر نوزادان از ۱۰۵ مرگ‌ومیر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده در سال ۱۹۰۱ به ۳٫۲ مرگ‌ومیر در هر ۱۰۰۰ تولد زنده در سال ۲۰۱۵ کاهش‌یافته است که این شاخص یکی از موفقیت‌های چشمگیر در حوزه سلامت بوده است. این کاهش در میزان مرگ‌ومیر نوزادان با توسعه واکسن و برنامه‌های بعدی واکسیناسیون اجباری، استفاده مؤثر از آنتی‌بیوتیک‌ها و بهبود بهداشت عمومی و آموزش‌های بهداشتی مرتبط بوده است.کاش مرگ‌ومیر و افزایش جمعیت در نیمه اول قرن به افزایش مرگ‌ومیر ناشی از گاستروانتریت و سایر عفونت‌ها منجر شد . همچنین بهبود در مراقبت از نوزادان در دهه ۱۹۷۰ نقش مهمی در کاهش مداوم مرگ‌ومیر نوزادان داشته است.

افراد ۶۵ سال و بالاتر

به‌عنوان یک نتیجه عملی در کاهش مرگ‌ومیر، از جمعیت سالخورده و بهبود استانداردهای اجتماعی، اقتصادی و زندگی، تغییرات عمده‌ای در علل مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های عفونی به بیماری‌های مزمن در میان گروه‌های سنی بالاتر در طول قرن وجود داشته است. این امر منجر به افزایش بیشتر امید به زندگی در طول زمان برای افراد بالاتر از سن ۶۵ سالگی شده است. طی سال‌های ۱۸۹۰ تا ۲۰۱۵، مردانی که ۶۵ سال و بالاتر دارند، ۵٫۳٪ از کل سهم امید به زندگی مردان را به خود اختصاص داده‌اند که در طول سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۵ به ۵۹٫۴٪ افزایش‌یافته است. به‌طور مشابه، افزایش امید به زندگی برای زنان ۶۵ ساله و بالاتر از ۱۳٫۰٪ طی سال‌های ۱۸۹۰ تا ۲۰۱۵ به ۶۸٫۲٪ در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۵  بوده است.
در اثر دست‌یابی به موفقیت امید به زندگی توسط دولت و قلمرو، بهبود در امید به زندگی در تمام ایالت‌ها و مناطق کشور استرالیا رخ‌ داده است. بیشترین بهبود در شاخص امید به زندگی در قلمرو شمالی، جایی که مردان بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۱۵ سالانه ۷٫۲ سال و زنان ۴٫۵ سال افزایش سن را به دست آوردند، اما این بهبود در پایین منطقه قرار داشت و قلمرو شمالی همچنان کمترین امید به زندگی در همه کشورها را دارد و سرزمین‌ها، برعکس، هر دو مرد و زن در تاسمانی، دارای کمترین نتایج شاخص امید به زندگی  ۴٫۹ سال و ۲٫۹ سال بودند. مردان و زنان ۶۵ سال و بالاتر، بیشترین افزایش در امید به زندگی در میان تمام ایالت‌ها و سرزمین‌ها را به خود اختصاص داده‌اند – که منعکس‌کننده روند ملی در سهم تغییری در افزایش امید به زندگی از نوزادان به افراد ۶۵ ساله و بالاتر است. در منطقه شمالی، بهبود امید زندگی

مقایسات بین‌المللی

استرالیا دارای بالاترین میزان امیدبه‌زندگی در سراسر جهان است. طبق گزارش سازمان ملل، تنها ژاپن و سوئیس دارای امید به زندگی بالاتر از استرالیا هستند. امید به زندگی مردان رتبه سوم جهانی و امید به زندگی زنان استرالیا  مقام ششمین در جهان را داراست.
افرادی که قصد مهاجرت به استرالیا را دارند می‌توانند یکی از انواع ویزاها مانند ویزای سرمایه‌گذاری،کاری و… را برای اقامت در این کشور و یا یکی از ایالات کشور استرالیا طبق شرایط خود انتخاب کنند و نسبت به اخذ ویزا اقدام کنند.

جدول ۲: امید به زندگی در هنگام تولد توسط جنس، ۷ کشور برتر در جهان (a)، ۲۰۱۰-۲۰۱۵ برآورد می‌شود

CountryPersonMaleFemale
Japan۸۳٫۳ (rank 1)۸۰٫۰ (rank 7)۸۶٫۴ (rank 1)
Switzerland۸۲٫۷ (rank 2 )۸۰٫۵ (rank 2)۸۴٫۸ (rank 4)
Australia۸۲٫۵ (rank 3)۸۰٫۴ (rank 3)۸۴٫۶ (rank 6)
Singapore۸۲٫۳ (rank 4)۸۰٫۱ (rank 4)۸۴٫۵ (rank 7)
Iceland۸۲٫۲ (rank 5)۸۰٫۶ (rank 1)۸۳٫۸ (rank 11)
Israel۸۱٫۹ (rank 6)۸۰٫۰ (rank 5)۸۳٫۷ (rank 15)
Sweden۸۱٫۹ (rank 7)۸۰٫۰ (rank 6)۸۳٫۷ (rank 13)

:جدول داده‌های تفصیلی جدول ۱: درصد افزایش عمر ، مردان – استرالیا

گروه سنی۱۸۹۰-۲۰۱۵۱۹۱۰-۲۰۱۵۱۹۳۴-۲۰۱۵۱۹۵۵-۲۰۱۵۱۹۷۷-۲۰۱۵۱۹۹۷-۲۰۱۵
۰۴۰٫۲۲۹٫۲۱۹٫۹۱۳٫۱۸٫۵۴٫۲
۱-۴۱۴٫۹۸٫۸۶٫۹۳٫۵۱٫۷۱٫۲
۵-۱۴۴٫۹۴٫۸۵۲٫۹۱٫۷۱٫۱
۱۵-۲۹۱۲۹٫۸۷٫۹۷۷٫۷۹٫۸
۳۰-۴۹۱۳٫۷۱۶٫۷۱۴٫۱۱۰٫۴۱۰٫۴۶٫۸
۵۰-۶۴۹۱۴٫۷۲۰٫۳۲۶٫۸۲۸۱۷٫۵
۶۵+۵٫۳۱۵٫۹۲۵٫۹۳۶٫۳۴۱٫۹۵۹٫۴
جمع۱۰۰۱۰۰۱۰۰۱۰۰۱۰۰۱۰۰

:جدول ۲: درصد افزایش امید به زندگی در سن، دختران – استرالیا

گروه سنی۱۸۹۰-۲۰۱۵۱۹۱۰-۲۰۱۵۱۹۳۴-۲۰۱۵۱۹۵۵-۲۰۱۵۱۹۷۷-۲۰۱۵۱۹۹۷-۲۰۱۵
۰۲۸٫۲۲۵٫۱۱۶٫۱۱۱٫۹۱۱٫۹۴٫۴
۱-۴۱۳۸٫۷۶٫۲۳٫۴۲٫۱۱٫۴
۵-۱۴۵٫۲۴٫۶۴۲٫۲۱٫۶۱٫۲
۱۵-۲۹۱۱٫۹۱۰٫۵۸٫۸۳٫۳۲٫۹۳٫۶
۳۰-۴۹۱۷٫۱۱۶٫۹۱۵٫۴۱۰٫۵۱۲۴٫۵
۵۰-۶۴۱۱٫۶۱۳٫۵۱۷٫۳۲۰٫۳۲۲٫۳۱۶٫۸
۶۵+۱۳۲۰٫۶۳۲٫۳۴۸٫۴۴۷٫۲۶۸٫۲
جمع۱۰۰۱۰۰۱۰۰۱۰۰۱۰۰۱۰۰

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *